Η πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων
Η μονότονη υπόσχεση της επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης από το 1995 ως σήμερα..
Μία πολύ ενδιαφέρουσα παρομοίωση της εξέλιξης των ελληνοτουρκικών σχέσεων τις τελευταίες δεκαετίες είναι η ιδέα του Γιώργου Μιχαλόπουλου (1): έστω ότι η Ελλάδα βρίσκεται στην θέση Α και η Τουρκία στη θέση Ω. Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων η Ελλάδα αποφασίζει να τείνει χέρι φιλίας και να αποδείξει έμπρακτα τις φιλικές της διαθέσεις, με την ελπίδα της αποκλιμάκωσης της έντασης. Προτείνει λοιπόν να συναντηθούμε στη θέση Μ, δηλαδή περίπου στη μέση της απόστασης. Οι Τούρκοι δέχονται τη θέση Μ ως θέση της Ελλάδας και προς έκπληξίν μας, δηλώνουν ακλόνητοι στη θέση Ω! Μετά από ένα εύλογο χρονικό διάστημα, η Ελλάδα σύρεται σε νέες διαπραγματεύσεις. Η νέα αρχική της θέση είναι η Μ και της Τουρκίας η Ω. [Στην καλύτερη περίπτωση, η θέση Μ θα είχε καταγραφεί ως η μέση λύση, όμως ενώ η Ελλάδα θα είχε διανύσει την απόσταση αυτή, η Τουρκία δε θα είχε παραμείνει σταθερή στη θέση Ω δίχως να έχει υλοποιήσει τις υποσχέσεις της]. Έτσι, η Ελλάδα προτείνει να συναντηθούμε στη θέση Σ, πάλι διασχίζοντας περίπου τον μισό δρόμο. Η Τουρκία δέχεται τη θέση αυτή (και τις νέες παραχωρήσεις της Ελλάδας) αλλά εμμένει απαρέγκλιτη στη θέση Ω. Λίγο αργότερα, προτείνει και πάλι η Ελλάδα τη θέση Φ. Και ούτω καθ\' εξής. Έτσι ολοένα πλησιάζουμε στις θέσεις της Τουρκίας, δίχως να λαμβάνουμε τίποτα πίσω ως αντάλλαγμα. (2)
Η συνέχεια σε μοτονονικό και πολυτονικό.
Το άρθρο αυτό πρωτοδημοσιεύθηκε στο Αντίβαρο τον Μάιο του 2006, όμως έκτοτε έχει προξενήσει το ενδιαφέρον διαφόρων εντύπων. Έτσι, δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Κωνσταντινουπολιτών "Πολίτης", στο περιοδικό "Πολιτικά Θέματα" και στο περιοδικό "Ρεσάλτο".
Μία πολύ ενδιαφέρουσα παρομοίωση της εξέλιξης των ελληνοτουρκικών σχέσεων τις τελευταίες δεκαετίες είναι η ιδέα του Γιώργου Μιχαλόπουλου (1): έστω ότι η Ελλάδα βρίσκεται στην θέση Α και η Τουρκία στη θέση Ω. Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων η Ελλάδα αποφασίζει να τείνει χέρι φιλίας και να αποδείξει έμπρακτα τις φιλικές της διαθέσεις, με την ελπίδα της αποκλιμάκωσης της έντασης. Προτείνει λοιπόν να συναντηθούμε στη θέση Μ, δηλαδή περίπου στη μέση της απόστασης. Οι Τούρκοι δέχονται τη θέση Μ ως θέση της Ελλάδας και προς έκπληξίν μας, δηλώνουν ακλόνητοι στη θέση Ω! Μετά από ένα εύλογο χρονικό διάστημα, η Ελλάδα σύρεται σε νέες διαπραγματεύσεις. Η νέα αρχική της θέση είναι η Μ και της Τουρκίας η Ω. [Στην καλύτερη περίπτωση, η θέση Μ θα είχε καταγραφεί ως η μέση λύση, όμως ενώ η Ελλάδα θα είχε διανύσει την απόσταση αυτή, η Τουρκία δε θα είχε παραμείνει σταθερή στη θέση Ω δίχως να έχει υλοποιήσει τις υποσχέσεις της]. Έτσι, η Ελλάδα προτείνει να συναντηθούμε στη θέση Σ, πάλι διασχίζοντας περίπου τον μισό δρόμο. Η Τουρκία δέχεται τη θέση αυτή (και τις νέες παραχωρήσεις της Ελλάδας) αλλά εμμένει απαρέγκλιτη στη θέση Ω. Λίγο αργότερα, προτείνει και πάλι η Ελλάδα τη θέση Φ. Και ούτω καθ\' εξής. Έτσι ολοένα πλησιάζουμε στις θέσεις της Τουρκίας, δίχως να λαμβάνουμε τίποτα πίσω ως αντάλλαγμα. (2)
Η συνέχεια σε μοτονονικό και πολυτονικό.
Το άρθρο αυτό πρωτοδημοσιεύθηκε στο Αντίβαρο τον Μάιο του 2006, όμως έκτοτε έχει προξενήσει το ενδιαφέρον διαφόρων εντύπων. Έτσι, δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Κωνσταντινουπολιτών "Πολίτης", στο περιοδικό "Πολιτικά Θέματα" και στο περιοδικό "Ρεσάλτο".

0 Comments:
Δημοσίευση σχολίου
<< Home